Peter de Roode - Advies & Consultancy | Organisatie advies en management trainingen



 




Ik wil me graag abonneren op de nieuwsbrief van Peter de Roode

Blog


2019-10-05 Leren 4.0 en eigenaarschap vertonen

We kennen allemaal het schoolse leren: boeken bestuderen, kennis opdoen, kennis toetsen en beoordeeld worden. Oppervlakkig gezien lijkt het de enige manier van leren. Maar het is een vorm van leren die niet langer geschikt is in deze complexe en onvoorspelbare wereld. Patricia McLagan legt in haar boek ‘Unstoppable You’ uit dat we naar een andere vorm van leren toe moeten. Naar leren 4.0. Wat zijn die andere vormen van leren dan? Onder leren 1.0 verstaat zij nieuwsgierigheid, trial en error en imitatie. Baby’s passen deze vorm van leren toe. 2.0 leren is het schoolse leren waarbij het niet alleen gaat om studievaardigheden maar ook om sociale goedkeuring en vooral leren ‘binnen een framework van anderen’. 3.0 leren is het leren dat je doet na je school. Je bent zelfsturend, je bepaalt je eigen prioriteiten in je leven, stelt doelen en je herkent situaties die leren vereist. Maar deze vormen, aldus McLagan zijn niet toereikend om individuen en organisaties zich goed aan te laten passen aan de eisen die worden gesteld vanuit de omgeving. Kenmerkend voor 4.0 leren is dat je kennis hebt van de werking van de hersenen. Dat je weet wanneer je routinematig moet werken en wanneer je je moet inspannen om patronen te doorbreken. De 4.0 lerende kent zichzelf, dat uit zich onder andere in kennis hebben van de eigen tekortkomingen als ook het inzicht hebben in de eigen talenten.


Wat ik hier interessant aan vind is dat 4.0 leren ondersteuning van vernieuwing èn stabiliteit praktiseert. Ik kom in menig organisatie dit onderscheid tegen als ware het twee totaal verschillende menstypen. Maar het is als Yin-Yang, vernieuwing èn stabiliteit, lange èn korte termijn, mannelijke èn vrouwelijke waarden. De 4.0 lerende kan tegenstrijdige perspectieven verenigen.
De 4.0 lerende leert zijn oordeel uit te stellen, gaat eerst onderzoeken en stelt vragen. Daarmee bewaart hij zijn vrijheid van gedachten en vertoont hij eigenaarschap.
In deze wereld van nepnieuws geen onbelangrijke vaardigheid, dunkt me. Scholen zouden daarmee kunnen (moeten?) starten om in dit post-truth-tijdperk leerlingen op te leiden de vraag te leren stellen: “Waar baseer je dat op?” en niet alles voor zoete koek te slikken. We zien hier het schrille contrast met het 2.0 leren, waarbij er juist veel zoete koek is en de leerkracht of docent de expert is die als enige de unieke kennis mag overdragen.


Wat mij vooral aanspreekt in het 4.0 leren is dat er continu een appèl wordt gedaan om uit je comfortzone te vertrekken. Zoals de mytholoog Joseph Campbell het had over ‘The call to adventure’ zo heeft McLagan het over ‘De oproep tot leren’.
Een ander interessant punt dat veel bedrijven zal aanspreken betreft het onderwerp ‘feedback’. Zij schrijft dat feedback geven of ontvangen misschien (ze is niet stellig!) alleen maar zin heeft met een 4.0-lerende mindset. Een fraaie gedachte die het verdient om verder uitgewerkt te worden. Veel 2.0 lerenden (en dat zijn niet alleen scholieren of studenten) voelen zich bedreigd of persoonlijk aangesproken wanneer ze kritische feedback krijgen. We kunnen hele volksstammen naar ‘de cursus feedback geven’ sturen, maar we weten tegelijkertijd dat het niet of nauwelijks zal plaats vinden in de praktijk.

McLagan gaat nog een stap verder door het voorstel te doen om een zogenaamd ‘Odysseus-contract’ op stellen: een overeenkomst met een 3e partij -of met jezelf- dat jou helpt om je lange termijn doelen te behalen, zelfs als je verleid wordt om iets anders te willen doen. Die 3e partij, collega, partner, leidinggevende of wie dan ook, gaat je op een bepaald moment dus van feedback voorzien. En vooral op het moment dat het moeilijk wordt, dat je dreigt uit te glijden of te verslappen. Net zoals Odysseus die van tevoren aan zijn bemanning had gevraagd hem vast te binden aan de mast om de verleiding van de onweerstaanbare sirenen te weerstaan.
Tot slot stelt Mclagan dat de 4.0-lerende de verantwoordelijkheid neemt voor zijn eigen wereld, maar ook kijkt naar ondersteuning van anderen. Maar hij wacht er niet op dat anderen zijn wereld perfect maken, hij houdt de regie in eigen hand. Eigenaarschap noemen we dat.




Eerdere posts

2019-10-05 Leren 4.0 en eigenaarschap vertonen
2019-05-01 Boekrecensie 21 Lessen voor de 21e eeuw ÔÇô Yuval Noah Harari
2019-01-30 Feitenkennis
2018-12-31 Het verhaal van je leven (boekrecensie)
2018-11-02 Talent versus volharding
2018-05-18 Reflecties bij een Action Learning leergang
2018-01-27 Prochaska en fasen van gedragsverandering
2017-10-04 Joseph Campbell
2017-09-10 Alleen voor vrouwen: de weg van de heldin
2017-05-07 Veranderen als denkhouding en de invloed van de Stoïcijnen
2017-02-13 Eigenaarschap en de reis van de held
2016-11-21 Kijken naar kunst maakt ons reflectiever
2016-06-27 Veranderkundige observaties bij de Brexit
2016-03-22 Alphabet: documentaire over verkeerde aannames
2016-02-06 Over kathedralen bouwen en stenen sjouwen
2016-01-18 Theatervoorstellingen in organisaties
2015-12-15 Samenwerken tussen organisaties is als wonen in het buitenland
2015-11-24 Positieve organisaties en tweetaligheid
2015-09-27 Over de Why en betekenis.
2015-04-22 Jobcrafting: naar een betere baan zonder weg te gaan
2015-04-01 Morele verontwaardiging
2015-03-06 Democratie, inspraak en de metafoor van de koekjesfabriek.
2015-02-11 De zichzelfwegcijferende gever
2018-11-23 In gesprek over geen tijd hebben
2014-10-30 Het braafste jongetje van de klas en single loop learning
2014-10-20 Arthur Gotlieb, de NZa en de rol van HRM
2014-09-14 Faciliteren van intrinsieke motivatie
2014-09-01 In dialoog treden
2014-06-09 Jezelf zijn
2014-04-14 Nieuw boek: De interne veranderaar
2014-03-05 Waarom de traditionele compliance-aanpak niet werkt en aanzet voor een alternatieve aanpak
2018-11-23 Leren en presteren
2014-02-03 Sociale innovatie en flow
2014-01-09 Praktijkboek Veranderdiagnose: een alternatief voor 80% mislukte veranderingen
2013-12-09 Duurzame inzetbaarheid: ieders verantwoordelijkheid
2013-10-30 De berijder, de olifant en het pad
2013-10-02 De opmars van de neurologie
2013-06-24 De kunst van het paradoxale leven
2013-05-06 Omgaan met onzekerheid. Over Mediocristan en Extremistan
2013-04-23 De moed tot waarheid
2013-04-08 Misstanden bij de VU
2013-03-11 De invloed van levensomstandigheden op individuele waarden
2013-02-25 Organisatieontwikkeling door persoonlijke ambitie
2013-02-01 De economie van goed en kwaad
2013-01-04 Invloed in tijden van verandering
2012-12-17 Wie ben ik om zijn gezag in twijfel te trekken?
2012-12-01 De liefde-haat-verhouding van organisaties met hun hero´sche leiders
2012-11-21 Imitatiegedrag
2018-11-23 The set up to fail syndrome
2012-10-24 Meer doen met minder


© 2019 pderoode.com