Peter de Roode - Advies & Consultancy | Organisatie advies en management trainingen



 




Ik wil me graag abonneren op de nieuwsbrief van Peter de Roode

Blog


2017-05-07 Veranderen als denkhouding en de invloed van de Stoïcijnen

Hoe vaak horen we niet dat mensen wel willen veranderen maar niet veranderd willen worden? En: dat mensen best willen wel de toekomst in willen maar niet ‘het oude’ willen opgeven. Je zou kunnen zeggen dat mensen niet bereid zijn om offers te brengen. Als het onzekere te dichtbij komt, is de reflex terug te keren naar de veilige comfortzone. Veranderen moet blijkbaar niet al te veel pijn doen. Het is een opvatting of een mindset die op zijn minst aanvechtbaar is. Kenmerkend ervoor is dat angst optreedt als er iets verloren wordt. Het doet me denken aan mijn consultancytijd toen we een grote veranderklus moesten doorvoeren bij Philips. Mijn Franse collega had 180 PPT slides voorbereid maar bedacht zich op het laatste moment om die niet te presenteren. In plaats daarvan liet hij de deelnemers opstaan en in twee rijen tegenover elkaar staan. De ene rij mensen kreeg de opdracht om goed naar de persoon te kijken die tegenover hem stond in de andere rij. Daarna moesten zij zich omdraaien en kreeg de persoon uit de andere rij de taak iets aan zichzelf te veranderen. Vervolgens vroegen we wat er aan de persoon veranderd was en was het de beurt aan de andere rij mensen om te observeren wat er veranderd was. Dit deden we veertien rondes. Na een ronde of acht waren mensen door hun routines heen en begonnen ze in plaats van iets af te doen of iets uit te doen, iets erbij te doen (van een ander). Toen iedereen weer zat -en van de schrik bekomen was- vroeg mijn collega aan dit topmanagement wat zij onder ‘veranderen’ verstonden. Pas toen deze vraag werd gesteld ‘zagen’ de deelnemers het verband tussen de vraag en de voor hun ongemakkelijke werkvorm. Een van de deelnemers verwoordde het scherp en zei: In de eerste zeven, acht ronden hebben we veranderen opgevat als een routine. Veranderen was toen iets ‘kwijtraken’. Pas toen we gedwongen werden om uit onze routines te stappen, vatten we veranderen op als ‘je kunt er ook iets voor in de plaats krijgen’. Het was een indrukwekkende sessie, geleid door een collega die veel moed vertoonde en goed aanvoelde dat hij weinig zou opschieten met zenden, uitleggen op cognitief niveau.
Toch is op de een of andere manier veranderen in organisaties gekoppeld aan angst. Een angst om iets kwijt te raken: je baan, je kamer, je lease-auto, je status en je identiteit.
Op dit punt kunnen we veel leren van de Stoicijnen. Hun filosofie was er op gericht om geluk na te streven. Echter in de Nederlandse taal hebben we een totaal verkeerd beeld van deze stroming door het gezegde ‘Hij heeft een Stoïcijnse houding’, hetgeen onverschilligheid uitdrukt. Interessant aan de Stoicijnen is dat zij niet bang waren hun bezittingen te verliezen.
Angst maar ook verdriet zijn de risico’s van iets bezitten. Mirjam van Reijen schrijft in haar boek ‘Stoicijnse Levenskunst’ dat bezit alleen aangenaam is waar het mensen niet onrustig maakt. Daar slaat ze de spijker op zijn kop: de angst te verliezen wat we hebben opgebouwd, is datgene wat mensen verlamt. Maar die angst is een denkhouding, een mindset. Mensen zijn vaak onbewust onbekwaam, ze weten niet welke gedachten ze hebben en ook niet waarom ze veranderingen angstig tegemoet treden.  Vervelende gevoelens zijn een verkeerde denkhouding. Helpen bij veranderen, betekent dan dat mensen kritisch hun eigen denkhouding onder de loep nemen en zich bewust worden waarover ze angstig, blij of apathisch van worden.  




Eerdere posts

2017-10-04 Joseph Campbell
2017-09-10 Alleen voor vrouwen: de weg van de heldin
2017-05-07 Veranderen als denkhouding en de invloed van de Stoïcijnen
2017-02-13 Eigenaarschap en de reis van de held
2016-11-21 Kijken naar kunst maakt ons reflectiever
2016-06-27 Veranderkundige observaties bij de Brexit
2016-03-22 Alphabet: documentaire over verkeerde aannames
2016-02-06 Over kathedralen bouwen en stenen sjouwen
2016-01-18 Theatervoorstellingen in organisaties
2015-12-15 Samenwerken tussen organisaties is als wonen in het buitenland
2015-11-24 Positieve organisaties en tweetaligheid
2015-09-27 Over de Why en betekenis.
2015-04-22 Jobcrafting: naar een betere baan zonder weg te gaan
2015-04-01 Morele verontwaardiging
2015-03-06 Democratie, inspraak en de metafoor van de koekjesfabriek.
2015-02-11 De zichzelfwegcijferende gever
2015-01-13 In gesprek over Ĺgeen tijd hebbenĺ
2014-10-30 Het braafste jongetje van de klas en single loop learning
2014-10-20 Arthur Gotlieb, de NZa en de rol van HRM
2014-09-14 Faciliteren van intrinsieke motivatie
2014-09-01 In dialoog treden
2014-06-09 Jezelf zijn
2014-04-14 Nieuw boek: De interne veranderaar
2014-03-05 Waarom de traditionele compliance-aanpak niet werkt en aanzet voor een alternatieve aanpak
2014-02-18 Leren Ún presteren
2014-02-03 Sociale innovatie en flow
2014-01-09 Praktijkboek Veranderdiagnose: een alternatief voor 80% mislukte veranderingen
2013-12-09 Duurzame inzetbaarheid: ieders verantwoordelijkheid
2013-10-30 De berijder, de olifant en het pad
2013-10-02 De opmars van de neurologie
2013-06-24 De kunst van het paradoxale leven
2013-05-06 Omgaan met onzekerheid. Over Mediocristan en Extremistan
2013-04-23 De moed tot waarheid
2013-04-08 Misstanden bij de VU
2013-03-11 De invloed van levensomstandigheden op individuele waarden
2013-02-25 Organisatieontwikkeling door persoonlijke ambitie
2013-02-01 De economie van goed en kwaad
2013-01-04 Invloed in tijden van verandering
2012-12-17 Wie ben ik om zijn gezag in twijfel te trekken?
2012-12-01 De liefde-haat-verhouding van organisaties met hun hero´sche leiders
2012-11-21 Imitatiegedrag
2012-11-09 The set up to fail syndrome
2012-10-24 Meer doen met minder
2012-10-24 Talentontwikkeling en gezond verstand
2012-07-11 Naar een MD programma Nieuwe Stijl


© 2017 pderoode.com